2009 yılı Haziran ayında, Antalya'nın Elmalı ilçesi Akçaeniş köyünde uzun yıllardır ekolojik tarım yapan bir dostumuzdan, Hüseyin Serdar Tanal'dan bir e-posta aldık. Kendisi Ankara Yeşilöz'de yaptığımız Kardeş Bitkiler deneme çalışmalarından (www.kardesbitkiler.blogspot.com) haberdar olmuştu ve bizi bilgi paylaşmına davet ediyordu. İletisiyle birlikte, yaptıkları çalışmaları anlatan ve ekolojik tarımın insan ve çevre için önemini özetleyen yazılar da göndermişti. Sonrasında yaptığımız telefon görüşmeleri sonucunda kendimize şu soruyu sormaya başladık: Serdar Bey gibi ekolojik üretim yapan duyarlı çiftçilerin ürünlerinin aracısız bir şekilde taliplerine ulaşması nasıl mümkün olurdu?

Beslenme konusunda duyarlı insanlar, var olan ekonomik sistemin bize sunduğu gıdaların kendilerinin, sevdiklerinin ve doğanın sağlığı üzerindeki olumsuz etkileri konusunda yeterince bilgiye ve sezgiye sahipler. Bu konuda değişimin yolu bilinçli tercihlerden geçer.

Günümüzde şehir ve ilçelerde büyüyen çocukların doğayla temas imkanları son derece kısıtlı. Çocuklarımız artık bitkileri, böcekleri, çiftlik hayvanlarını, kurbağaları, dereleri, sadece kitaplarda ya da televizyonda görüyor, yediklerinin nereden geldiği hakkında bile bir şey bilmiyorlar. Ne yazık ki eğitim sistemimiz de kapalı mekanlarda, soyut kavramların öğretilmesine dayalı. Yeni kuşaklar için doğa giderek uzak ve soyut bir kavrama dönüşüyor.

Günümüzde şehir ve ilçelerde büyüyen çocukların doğayla temas imkanları son derece kısıtlı. Çocuklarımız artık bitkileri, böcekleri, çiftlik hayvanlarını, kurbağaları, dereleri, sadece kitaplarda ya da televizyonda görüyor, yediklerinin nereden geldiği hakkında bile bir şey bilmiyorlar. Ne yazık ki eğitim sistemimiz de kapalı mekanlarda, soyut kavramların öğretilmesine dayalı. Yeni kuşaklar için doğa giderek uzak ve soyut bir kavrama dönüşüyor.